 | | |
| | |
|
Spaces home  Death is personified as ...PhotosProfileFriendsMore |  Tools   |
|
Death is personified as a friendly, affable gentleman who comes to take us for pleasant ride.God had to judge sin with death, as He warned Adam He would (Genesis 2:17, cf. 3:19).
December 04 Black & Whiteเคยคิดมั้ยว่า....
ทำไมสีขาวต้องเป็นตัวแทนของความดี แล้วสีดำ ย่อมอยู่คู่กับความชั่วร้ายเสมอ??
วันนี้ได้ดูการ์ตูนเรื่อง The Nightmare Before Christmas การ์ตูนสุดเก่า และสุดเก๋าของ Tim Burton
ตอนเด็กๆ ดูไปก้อไม่คิดอะไรหรอก จำได้ว่าที่ชอบเพราะว่าเพลงมันเพราะ แล้วรู้สึกว่ามันเจ๋งดีที่ใช้วิธี stop motion
แต่วันนี้การ์ตูนที่เคยดูในสมัยยังเด็ก ทำให้เราคิดอะไรได้มากขึ้น
เรารู้สึกว่า...Halloween ไม่ใช่เทศกาลแห่งความตายที่ต้องมีบรรยากาศของสิ่งชั่วร้าย
แบบเดียวกับที่ Christmas ก็ไม่ใช่เทศกาลที่เปี่ยมล้นไปด้วยความสุขและเสียงหัวเราะ
จริงๆแล้วไม่ว่าจะเป็น Santa หรือ Jack ต่างก็ทำแบบเดียวกัน...คือทำสิ่งที่ตัวเองถนัด
เพราะในการ์ตูนเรื่องนี้ก็แสดงให้เห็นแล้วว่า หาก Jack อยากจะกลายเป็น Santa Christmas ล่ะก็
อย่างดีที่สุด Christmas นั้น ก็เป็นเพียง Christmas กึ่ง Halloween นั่นเอง
คงจะเป็นแบบเดียวกันแน่ๆ หาก Santa จะอุตริลุกขึ้นมาจัดงานวัน Halloween
หรือเราอาจจะได้เห็นการ์ตูนเรื่องใหม่ ชื่อ Sweet dream Before Halloween ก็ได้...ใครจะรู้ ^^
ฉะนั้นแล้วมันไม่ได้หมายความว่าเทศกาลนั้น"หมายความ"ว่าอย่างไร แต่มันหมายถึงเทศกาลนั้นมี"หน้าที่"อย่างไรต่างหาก
เราเคยอ่านเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งเมื่อปีที่แล้ว จากหนังสือทำมือของชมรมของนัวร์
มันเขียนประมานว่าคนไม่ชอบสีดำของกลางคืน เพราะมันดำมืด มองอะไรไม่เห็น
แต่ชอบสีขาวของแสงแดด ในยามกลางวันที่มันช่วยทำให้โลกนี้สดใสมากกว่า
ในขณะที่คนมักจะลืมคิดไปว่าในสีขาวสว่างจ้านั้น....มันก็ทำให้ไม่เห็นอะไรเลยได้เช่นกัน
แต่ว่าโดยส่วนตัว เราชอบสีดำมากกว่า เพราะแม้ว่าจะดำสุดขั้วหรือขาวสุดขีดมันจะทำให้มองไม่เห็นเหมือนกัน
แต่อย่างน้อยดำสนิทก้อไม่ทำให้เราแสบตาเหมือนสีขาวล้วนนี่....หรือใครว่ายังไง??
Post-script
miz : ไอ้เปอร์เซียสีดำ รีบๆกลับมาสิฟระ!!
miz : my space....กว่าจะได้อัพ เกือบเน่าแน่ะ
miz : my mobile คนใจร้ายขโมยไปทามม๊ายยย
miz : ไอ้แมวน้อยที่สุด ถ้าได้มือถือแล้วจะโทรหาเท่าเดิมนะ....สัญญาๆ
September 27 ตารางสอบขอโทดที่ไม่ได้เข้ามาอัพซะนาน จนสเปซเน่าแล้วมั้งเนี่ย
ไว้สอบเสดจะเข้ามาอัพนะ สันยาๆๆๆ
ตอนนี้ขอแปะตารางสอบของตาลก่อนละกัน 5555
คิดถึงๆๆ จุ๊บๆๆๆ
July 05 ความสุขเค้าว่ากันว่า......
ช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดของคนเราคือ.... การตกหลุมรักใครสักคน การได้จูบครั้งแรก การได้หัวเราะจนท้องแข็ง การได้นั่งอ่านจดหมายเก่าในวันว่าง การได้ใช้เวลาว่างในที่ๆ แสนงดงาม การได้ฟังเพลงที่ชอบทางวิทยุ การได้นอนฟังเสียงฝนตก เมื่อเวลาที่เราอาบน้ำเสร็จใหม่ๆ แล้วเจอผ้าเช็ดตัวอุ่น การสอบเสร็จ การได้รับโทรศัพท์จากใครสักคนที่ไม่ได้พบเจอเขาบ่อยน ัก การเจอเงินที่เราซ่อนไว้ตั้งนานมาแล้ว การได้ยิ้มกับใครสักคน การได้คุยโทรศัพท์ได้เป็นชั่วโมงกับคนรัก การยิ้มโดยไม่ต้องมีเหตุผล การถูกชมอย่างกะทันหัน การตื่นขึ้นมาแล้วตระหนักได้ว่ามันน่าจะนอนต่อได้อีก ตั้งชั่วโมงแน่ะ การได้ฟังเพลงที่ทำให้เรานึกถึงคนพิเศษของเรา การได้เป็นส่วนหนึ่งของทีม การมีเพื่อนใหม่ การรู้สึกเหมือนผีเสื้อบินว่อนอยู่ในท้องคุณเวลาคุณเจอหน้าเค้าคนนั้น การผ่านช่วงเวลานึงไปได้พร้อมกับเพื่อนที่ดีที่สุดขอ งคุณ การได้เห็นคนที่คุณชอบมีความสุข การได้ใส่เสื้อของคนที่เราชอบทั้งๆ ที่กลิ่นหอมของเค้ายังกรุ่นอยู่ การได้เจอเพื่อนเก่าอีกครั้งแล้วรู้สึกเหมือนไม่มีอะ ไรเปลี่ยนไปเลย การได้มองท้องฟ้ายามโพล้เพล้ การได้ยินใครสักคนบอกรักคุณ ที่สุดคือ…การได้รู้ว่าเราเป็นที่รักของคนที่เรารัก ข้างบนเปน FWD mail ทีเพิ่งได้รับมา
อ่านๆไปก็รู้สึกว่ามันก้อจิงนะ
ตอนนี้ตาลกำลังอยู่ในช่วง sensitive กับเรื่องความรักอยู่...ไม่ดีเลย
โอย....พูดไปก็หงุดหงิด
ทำไมมันช่างสับสน วุ่นวาย ยุ่งเหยิงอะไรเช่นนี้เนี่ยยย
จะมีวันไหนมั้ย ที่เธอจะบอกซักทีว่าคิดยังไง
เมื่อไหร่ ที่เธอจะเชื่อในตัวชั้น
เมื่อไหร่...เธอจะรักชั้นซักที...
May 30 รับเพื่อนใหม่ฮัลเล่.....กลับมาแย้วววววว
หลังจากไม่อยู่เปนเวลา 3วัน 2คืน
ไปรับเพื่อนใหม่คณะมา
อ่ะๆ....สำหรับใครที่ยังมะรุ
ตาลติด นิติศาสตร์ ธรรมศาสตร์ เว้ยยย เย้ๆๆๆ
รับเพื่อนใหม่มันมากกกกกก
แต่วันแรกแอบหลับ 55555
วันที่2นี่สุดๆอ่ะ โดยเฉพาะเฟรชชี่ไนท์
พรอมกระจายแค่ไหน อันนี้ยิ่งกว่า กร๊ากๆๆๆๆ
พี่ลูกตาลมาด้วยแหละ ร้องเพลงด้วย
แต่ไฉนตาลมะได้ยินเสียงเค้าเลยวะ??
ช่างเถอะๆ...เอาเปนว่าคืนนั้นตาลเต้นมันมากเปนพอ
เจอเพื่อนเยอะแยะมากมาย
ทั้งจากที่เตรียม แล้วก้อสมัยประถมที่ไม่ได้เจอกันมา7ปี
เชื่อมั๊ยล่ะว่ายังจำกันได้อ่ะ หุหุ
ที่เหนก้อมีผึ้ง ตาล อุ๊ย และก้อจิ๊บอีกคน...แค่นี้มั้ง
คิดถึงเพื่อนสมัยประถมว่ะ แหะๆ
อยากเปิดเทอมแล้วๆๆๆ
เพราะว่าว่างเกินไปแล้วววว
เฮ้อ......ตูจะเรียนนอดมั้ยวะ นิติเนี่ย!!
May 25 Dreamsฝัน...สิ่งที่เป็นนามธรรมจับต้องไม่ได้
ฝัน...บางทีก้อเปนเพียงสายลมที่พัดผ่าน
ฝัน...บางทีไม่อาจเปนจริงได้
ฝัน...บางทีก้อไม่เปนในแบบที่ฝัน
เคยฝัน มีฝัน ไขว่หา
เฝ้าคอย เวลา ตามฝัน
ฝันแล้ว ล้มแล้ว ช่างมัน
ยืนขึ้น หาฝัน ต่อไป
ได้แล้วววววว นิติ มธ.
มีคนถามมากมายว่าทำไมไม่เลือกจุฬาอันดับ1
รวมถึงแม่ที่ยังบ่นอย่างต่อเนื่องมาเป็นวันที่2
แต่นะ.....เหตุผลของแต่ละคนไม่เหมือนกัน
จากนี้ไปอีก4ปี...ของจริงว่ะ!!
congrat to เพื่อนๆสินนวน66 ทุกคน รวมถึงทุกคนที่ฝ่าฟันด่านแอดมิดมาได้
สุดท้ายๆ
"ฉันรักธรรมศาสตร์ เพราะธรรมศาสตร์สอนให้ฉันรักประชานชน"
ท้ายสุดๆ
"กรูติดแล้วโว้ยยยยย 55555" May 15 to the middle of nowhereหาก...สามารถหายตัวไปจากโลกใบนี้ได้คงดีสินะ
เคยสงสัยมั้ยว่าชีวิตเราเปนของใคร??
ถ้าตอบว่าชีวิตเปนของเรา
ถ้างั้นทำไมเราถึงทำทุกอย่างที่อยากทำไม่ได้ล่ะ
ทำไมถึงต้องทำในสิ่งที่ไม่อยากทำมากมายเหลือเกิน
แล้วถ้าชีวิตเปนของเราจิงๆ
ทำไมชีวิตมันถึงไม่เปนในแบบที่เราอยากให้เปนนะ??
แล้วทำไมชีวิตมันถึงต้องมีข้อจำกัดเยอะเหลือเกิน
เหนื่อย...กับการต้องวิ่งตามรอยเท้าคนอื่น
แต่หากไม่วิ่งตามรอยนั้น
ก้อเบื่อกับการถูกมองเปนตัวประหลาด
เบื่อ...กับน้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความผิดหวังของคุนเต็มที
และแม้อยากจะหนี ก้อหนีไม่พ้น
ทางออกสุดท้ายที่คิดได้ ก้อคือการทำอารมเสียใส่คุน
เพื่อนที่จะหนีจากทั้งสีหน้าและน้ำเสียงแบบนั้นไป
แต่มันก้อยิ่งทำให้คุนเจ็บช้ำมากขึ้นไปอีก
...ยิ่งคิด ก้อยิ่งเกลียดตัวเองมากขึ้น
แล้วจะทำยังไง??
ไว้ค่อยคิดได้มั้ย??
ตอนนี้ขอแค่มีที่ซักที่
ที่ที่ไม่มีใครรู้จัก
ที่ที่ทำอะไรได้ตามใจ
ที่ที่สามารถนอนลงพักได้อย่างสบายใจ
และบางที...อาจไม่ต้องตื่นขึ้นมาอีกเลย May 03 ปล่อยแก่วันนี้กลับไปโรงเรียนมา
เนื่องจากเป็นวันสุดทายของการพัฒนาศักยภาพความเป็นนักเรียนเตรียม
ปกติหลังจากเสดงาน จะมีการบูมและผูกข้อมือ
เราก้อไม่รู้ว่าประเพณีนี้มันมีขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่หรอกนะ
แต่เราว่าประเพณีนี้อ่ะ มันทำให้เรารักโรงเรียนขึ้นมากทีเดียว
จำได้ว่าตอนที่เห็นรุ่นพี่มายืนรอรับที่หน้าหอประชุม
พร้อมกับธงสาย แล้วก้อตะโกนชื่อสายตัวเอง
รู้สึกดีว่ะ...รู้สึกว่ากรุสำคัญ...ดีใจ...ภูมิใจ
แล้วก้อตั้งใจไว้ว่า สามปีหลังจากนี้กรุจะทำแบบนี้ให้น้องเหมือนกัน
ปีนี้ก้อครบปีที่สามแล้ว...ได้ทำสมกับที่ตั้งใจไว้แล้ว
จิงๆแล้วปีนี้เกิดเหตุล่ะ
เมื่อสองสามวันก่อนเราเข้าไปอ่านบอร์ดเตรียม
เห็นกระทู้ตั้งว่า"ทางโรงเรียนไม่อนุญาตให้บูมและผูกข้อมือในวันที่ 3"
พอกระจายข่าวแล้วรู้สึกว่าเพื่อนๆจะออกอาการหงุดหงิดเป็นอันมาก
ก้องงๆกันไปซักพักนึง ก่อนจะตัดสินใจว่ายังไงก้อไป
ไม่ว่าจะไปเห็นหน้าน้อง หรือไปให้น้องเห็นหน้าก้อแล้วแต่
แค่อยากให้น้องรู้ว่า ยังไงพี่ก้อไม่ทิ้งน้อง
ไปถึงโรงเรียนยังไม่ทันสี่โมงก้อเห็นน้องๆเดินออกมา
ถามได้ความว่าเค้าปล่อยแล้ว
ประมาณว่าเค้าใช้วิธีการปล่อยเร็ว และปล่อยออกทางประตูข้าง
ทำให้น้องส่วนใหญ่กลับไปแล้ว
แต่ก้อ...นะ ยังได้บูมอยู่ดี
บาก้าเตรียมอุดมวันนี้...กรุจะจำไปจนตาย
ขอบคุณน้องม.4 คนนั้น(จำชื่อไม่ได้) ที่เข้ามาเป็นคนแรกในวงบูม
ขอบคุณไอต่ายที่นำบูม...ตั้ง2ครั้ง กรุชอบบ อิอิ
มีใครรู้สึกเหมือนเรามั่ง ว่าวันนี้รุ่น 66 เยอะสุดเลย??
หลังจากบูมและผูกข้อมือ(พอเป็นพิธี)เสดเรียบร้อย
ก้อไปนั่งดูผู้ชายเล่นบาส
แบบว่า...ขอซึมซับบรรยากาศหน่อยนึง
เพราะคงไม่ได้เห็นพวกมันเล่นแบบนี้อีกแล้ว
คงไม่ได้ไปนั่งข้างสนามนอนเล่น คุยเล่นแบบวันนี้อีกแล้ว
เสียดายที่วันนี้ไม่ได้ไปกินข้าวเย็นกะพสกแก TT_TT
ปิดท้ายด้วยรูปละกาน
บาก้าเตรียมอุดม
ตาลกะแอล
ตาลกะผมทรงใหม่
น้องชายของปึ่ง...(เหมือนจิงๆนะ)
นั่งผูกข้อมือ
ร้อนมั้ยค้าบบบ
พัดลมแก้ร้อน
คุยรายกานอ่า...
ท้องฟ้า ณ สนามบาส
มันคือลูกบาสที่ลอยอยู่
ถ่ายจากตักแอล...ท้องฟ้า ณ เตรียมอุดม
สนามบาส ณ ตึกสอง
กรุจะมะเหนพวกเมิงเล่นแบบนี้แล้วสิ
ต้อโชว์พลัง!!
ภาพคู่หวานแห่งปี...ใครเป็นใครดูเอาเอง
ปิดท้ายด้วยภาพนี้ละกัน คงไม่ต้องบรรยายมากเนอะ
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
Invite as friend
Profile
Blog
Photos
Lists